Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty Ojcze
we Mnie, a Ja w Tobie, aby świat uwierzył,
żeś ty Mnie posłał.
J 17, 21-22

Pielgrzymujemy do grobu św. Piotra, w czasie trwania Wielkiego Jubileuszu 2000 rocznicy narodzin naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, jako przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń katolickich, aby wyrazić Ci Panie naszą wdzięczność za ten ożywczy nurt życia Kościoła, jakim były i są ruchy, stowarzyszenia, bractwa, wspólnoty działające na ziemiach polskich.

Za 7 miesięcy rozpoczyna się Rok Święty - Wielki Jubileusz Roku 2000. Aktualnie trwają intensywne prace nad przygotowaniem bardzo bogatej oferty sposobu przeżycia końca wieku i tysiąclecia oraz początku nowego tysiąclecia. Wiele instytucji, organizacji i przedsiębiorstw przygotowuje różnorodne spotkania, atrakcje, pamiątki itp. Ważne, abyśmy jako chrześcijanie podjęli rok 2000, jako czas łaski a nie tylko, jako symboliczną datę.

W Kościele polskim od ponad 800 lat rozwijały się różnorodne bractwa, wspólnoty, ruchy, sodalicje, towarzystwa i stowarzyszenia. Odgrywały one ważną role zarówno formacyjną, społeczną jak i patriotyczną.
Po II Soborze Watykańskim, w ramach odnowy Kościoła, nastąpił bardzo dynamiczny rozwój ruchów i stowarzyszeń. Z jednej strony powstały nowe ruchy, a z drugiej odrodziły się już istniejące ruchy i stowarzyszenia. Ten nowy dynamizm ruchów określony został jako "wiosna Kościoła", która również pojawiła się w Kościele polskim.

Przemówienie Ojca Świętego do przedstawicieli ruchów kościelnych, Watykan 30 maja 1998

"Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym" (Dz 2, 2-4).

Drodzy Bracia i Siostry!

1. Te słowa z Dziejów Apostolskich wprowadzają nas w samo serce wydarzenia, jakie dokonało się w dniu Pięćdziesiątnicy: ukazują nam uczniów zgromadzonych wraz z Maryją w wieczerniku, którzy otrzymują dar Ducha Świętego. W ten sposób spełnia się obietnica Jezusa i rozpoczyna się czas Kościoła.

Przemówienie do kardynałów i biskupów dotyczące nowych ruchów i wspólnot kościelnych

Ponad stu kardynałów i biskupów z pięćdziesięciu krajów całego świata uczestniczyło w dniach 16-19 czerwca w seminarium na temat nowych ruchów i wspólnot kościelnych, zorganizowanym w Watykanie przez Papieską Radę ds. Świeckich we współpracy z Kongregacjami Nauki Wiary i ds. Biskupów.

Kard. Joseph Ratzinger, Prefekt Kongregacji Nauki Wiary

W swojej wielkiej encyklice misyjnej Redemptoris missio Ojciec Święty Jan Paweł II napisał: "Wewnątrz Kościoła stoją przed nimi (świeckimi) różne typy służb, funkcji, posług i form ożywienia życia chrześcijańskiego. Pragnę wspomnieć, jako nowość, która wyłoniła się w ostatnich czasach w licznych Kościołach, wielki rozwój 'ruchów kościelnych', obdarzonych ogromnym dynamizmem misyjnym. Ruchy te - jeśli włączają się z pokorą w życie Kościołów lokalnych

Rola "trzeciego sektora" życia społecznego w samorządach

W każdym społeczeństwie możemy wyróżnić trzy podstawowe sektory: 1) publiczny sektor państwowy, 2) prywatny sektor przedsiębiorstw, 3) sektor socjalny. Do trzeciego sektora życia społecznego zalicza się wszelkie grupy, ruchy, stowarzyszenia, fundacje, wolontariat i inne formy niezależnej działalności społecznej. Ruchy i stowarzyszenia katolickie są jednym z największych liczebnie i najbardziej aktywnych środowisk "trzeciego sektora" w Polsce.

Wystąpienie na spotkaniu delegacji Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich z przedstawicielami Rządu RP, 14 września 1998 r. w Kancelarii Premiera RP

W imieniu ruchów i stowarzyszeń skupionych w Ogólnopolskiej Radzie Ruchów Katolickich pragnę serdecznie podziękować Panu Premierowi Jerzemu Buzkowi oraz przedstawicielom Rządu RP (szczególnie pragnę wskazać na tych, którzy już podjęli z nami współpracę: p. min. Kulesza, p. Starzyński, oraz p. min. Woźniak) za pozytywną odpowiedź na naszą prośbę o wspólne spotkanie Rządu RP z katolickimi organizacjami pozarządowymi, które zostało przedstawione na jednym ze spotkań roboczych między Ogólnopolską Radą Ruchów Katolickich a przedstawicielami obecnego Rządu.

Jerzy Buzek, Prezes Rady Ministrów RP,
Warszawa, 9 maja 1998 r.

Szanowni Państwo,

W historii naszego Narodu bardzo ważną rolę odgrywały różne formy samoorganizacji, takie jak ruchy, bractwa i stowarzyszenia. Stawały się one autentycznymi szkołami patriotyzmu, uczącymi aktywnego uczestniczenia w życiu publicznym. Opierając się na chrześcijańskim świecie wartości niosły różnorodną pomoc ludziom doświadczającym nędzy materialnej i duchowej.

Bp Andrzej Suski, Przewodniczący Komisji Episkopatu do spraw Duchowieństwa,

Wskazania pastoralne
I. Nowe wyzwanie duszpasterskie

1. Kościół epoki Soboru Watykańskiego II otrzymał szczególny "znak czasu" w dynamicznym rozwoju zrzeszeń katolickich. Dekret o apostolstwie świeckich (DA) stwierdza: Istnieje wielka różnorodność stowarzyszeń apostolskich; jedne z nich zamierzają służyć ogólnemu, apostolskiemu celowi Kościoła; inne w sposób szczególny stawiają sobie za cel głoszenie Ewangelii i uświęcenie; jeszcze inne biorą sobie za cel przepojenie doczesnego porządku duchem chrześcijańskim; inne wreszcie w specjalny sposób dają świadectwo Chrystusowi przez dzieła miłosierdzia i miłości (DA, 19).

Inspiracje

Chrześcijański kształt patriotyzmu

Wstęp

Ożywienie postaw patriotycznych i poczucia świadomości narodowej, które obserwujemy w Polsce w ostatnich latach jest zjawiskiem bardzo pozytywnym. Miłość ojczyzny, umiłowanie rodzimej kultury i tradycji nie dotyczy bowiem wyłącznie przeszłości, ale ściśle się wiąże z naszą dzisiejszą zdolnością do ofiarnego i solidarnego budowania wspólnego dobra.

Papież Franciszek na Wawelu, 27.07.2016

Panie Prezydencie, Czcigodni przedstawiciele władz,
Szanowni Członkowie Korpusu Dyplomatycznego,
Wasze Magnificencje, Szanowni Państwo,

Pozdrawiam z szacunkiem Pana Prezydenta i dziękuję mu za wielkoduszne przyjęcie oraz uprzejme słowa. Z radością pozdrawiam dostojnych członków Rządu i Parlamentu,

 Rolą duchownego nie jest mówienie świeckim, co mają mówić i robić w życiu publicznym - wskazał papież Franciszek w liście do kard. Marca Ouelleta, przewodniczącego Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej. Zawiera on papieskie refleksje po marcowym zgromadzeniu plenarnym Komisji, poświęconym „niezbędnemu zaangażowaniu wiernych świeckich w życie publicznym państw latynoamerykańskich".