Fragment referatu na temat Ruchów kościelnych i ich usytuowania w teologii wygłoszonego podczas światowego Kongresu Ruchów Kościelnych w Rzymie, w maju 1998 roku.

Powiedziałem, że z bardzo różnych powodów w II wieku posługi właściwe dla Kościoła powszechnego powoli zanikały i zadania tych urzędów przejmują biskupi. Z wielu względów był to rozwój nie tylko historycznie nieunikniony, lecz również niezbędny teologicznie. Dzięki niemu wyłoniła się jedność sakramentalna i wewnętrzna jedność posługi apostolskiej. Jednak - jak powiedziałem - był to również rozwój niosący pewne niebezpieczeństwa.

Przemówienie Ojca Świętego Benedykta XVI do uczestników XXV zgromadzenia plenarnego Papieskiej Rady ds. Świeckich, Watykan, 25 XI 2011 r.

Księża kardynałowie, czcigodni bracia w biskupstwie i w kapłaństwie, drodzy bracia i siostry! Cieszę się ze spotkania z wami wszystkimi, członkami i konsultorami Papieskiej Rady ds. Świeckich, odbywającymi XXV zgromadzenie plenarne. Witam w szczególności kard. Stanisława Ryłkę i dziękuję mu za uprzejme słowa, jakie do mnie skierował, a także bpa Josefa Clemensa, sekretarza Rady. Serdeczne słowa powitania kieruję do wszystkich, a zwłaszcza do wiernych świeckich, mężczyzn i kobiet, którzy wchodzą w skład tej dykasterii.

Portam fidei czyli „Podwoje wiary” – taki tytuł nosi list apostolski Benedykta XVI w formie motu proprio, ogłaszający w Kościele „Rok Wiary”. O wydanym dziś dokumencie Papież wspomniał już wczoraj, zapowiadając na zakończenie kongresu nowej ewangelizacji tę duszpasterską inicjatywę. Jak wyjaśnia sam Ojciec Święty, od początku pontyfikatu zależało mu na tym, aby Kościół odnalazł na nowo drogi wiary i rozniecił w sobie „radość i odnowiony entuzjazm spotkania z Chrystusem”.

Pasterze Kościoła w Polsce - inspirowani proroczą wizją błogosławionego Jana Pawła - podjęli na początku trzeciego tysiąclecia zadanie czynienia Kościoła domem i szkołą komunii. Taka jest myśl przewodnia trzyletniego Ogólnopolskiego Programu Duszpasterskiego na początku drugiej dekady XXI wieku.

Homilia Ojca Świętego Benedykta XVI Msza święta na zakończenie XXVI Światowego Dnia Młodzieży w Madrycie, 21 sierpnia 2011

Drodzy młodzi,

Wraz z celebracją Eucharystii zbliżamy się do kulminacyjnego momentu tego Światowego Dnia Młodzieży. Kiedy widzę was tutaj, tak licznie przybyłych z całego świata, moje serce napełnia się radością, myśląc o szczególnej miłości, z jaką spogląda na was Jezus. Tak, Pan was kocha i nazywa was swoimi przyjaciółmi (por. J 15,15).

Przemówienie Ojca Świętego Benedykta XVI podczas czuwania modlitewnego w wigilię XXVI ŚDM, 20 sierpnia 2011

Pozdrawiam wszystkich, szczególnie tych młodych, którzy zadali mi swe pytania, i dziękuję im za szczerość, z jaką naświetlili swe niepokoje, wyrażające w pewnym stopniu gorące pragnienie was wszystkich, aby osiągnąć coś wielkiego w życiu, coś, co da wam pełnię i szczęście.

Jednym z działań apostolskich Jana Pawła II było wprowadzenie w życie soborowej wizji roli świeckich w Kościele i świecie. Głównym dokumentem, który to opisuje jest Adhortacja apostolska „Christifideles laici” o powołaniu i misji świeckich w Kościele i świecie. Adhortacja ta została nazwana przez niektórych „kartą konstytucyjną laikatu katolickiego”.

1. Styl kapłaństwa Karola Wojtyły

Karol Wojtyła, o wiele wcześniej zanim jako biskup i papież zaczął nauczać o roli świeckich, swoim stylem życia, sposobem w jaki pełnił kapłaństwo, pokazywał jakie jest miejsce świeckich we wspólnocie kościelnej. Jako młody ksiądz, zwany „wujkiem", jeździł na kajaki z przyjaciółmi, chodził z nimi po górach, itp. Podkreślają oni, że o wiele więcej słuchał iż mówił. Starał się do końca wejść w problemy świeckich, zgłębić je i przeżyć.

Moja wypowiedź będzie spojrzeniem na Ojca Świętego Jana Pawła II z perspektywy tego „daru Boga dla naszych czasów”, jakim jest życie św. Siostry Faustyny i orędzie Miłosierdzia, które przekazała. Wśród wielu tytułów, jakimi obdarzamy Ojca Świętego Jana Pawła II, jest także i ten: Papież Miłosierdzia. Podzielam przekonanie tych, którzy twierdzą, że jest to tytuł najważniejszy, tytuł, z którym Jan Paweł II przeszedł do historii papiestwa.

O świętości Sługi Bożego Jana Pawła II trudno mówić z trzech co najmniej powodów. Po pierwsze, świętość to nade wszystko szczególna, osobista relacja, jaka łączy świętego z Bogiem. Żadne spojrzenie z zewnątrz nie jest w stanie uchwycić tej intymnej więzi, jaka nawiązuje się i pogłębia w życiu świętego. Próba wydobycia wymiarów świętości człowieka świętego ma w sobie coś z niedyskrecji skazanej na niekompetencję (zwłaszcza, gdy ma o tym mówić człowiek daleki od świętości…).

Inspiracje

SYNOD BISKUPÓW XV ZGROMADZENIE OGÓLNE

„MŁODZI LUDZIE, WIARA I ROZEZNANIE POWOŁANIA”
SPOTKANIE PRZEDSYNODALNE, DOKUMENT FINALNY
RZYM, 19-24 MARCA 2018

Wstęp

     Młodzi ludzie napotykają dziś na ogrom zewnętrznych oraz wewnętrznych wyzwań i możliwości, z których wiele jest charakterystycznych dla ich indywidualnych uwarunkowań, a niektóre są wspólne dla wszystkich kontynentów.

GAUDETE ET EXSULTATE

O POWOŁANIU DO ŚWIĘTOŚCI W ŚWIECIE WSPÓŁCZESNYM

1. „Cieszcie się i radujcie” (Mt 5, 12) mówi Jezus ludziom, którzy są prześladowani lub poniżani ze względu na Jego sprawę. Pan chce od nas wszystkiego, a to, co oferuje, to życie prawdziwe, szczęście, dla którego zostaliśmy stworzeni. Chce, abyśmy byli świętymi i nie oczekuje, że zadowolimy się życiem przeciętnym, rozwodnionym, pustym. Istotnie, powołanie do świętości na różne sposoby jest obecne na kartach Biblii już od pierwszych jej stron. Pan zaproponował je Abrahamowi w następujący sposób: „Żyj ze Mną w zażyłości i bądź bez skazy" (Rdz 17,1).

Orędzie na 33. Światowy Dzień Młodzieży

„Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga” (Łk 1, 30)

 

Drodzy młodzi,

Światowe Dni Młodzieży 2018 stanowią krok naprzód w przygotowaniu międzynarodowego spotkania, które odbędzie się w Panamie w styczniu 2019 roku. Ten nowy etap naszej pielgrzymki przypada na rok, w którym zwołane jest Zgromadzenie Zwyczajne Synodu Biskupów na temat: „Młodzież, wiara i rozeznanie powołania”.